Choose color scheme

  • – Βασίλης Σερβετάς: “Κρύβω το επίθετο μου” #DownTownMagazine –

    Ο Βασίλης Σερβετάς μιλά για τον πατέρα του, Γιάννη Σερβετά, την επιλογή του να ασχοληθεί με τα media και τον «θείο» του, Αντώνη Κανάκη.

    Έφτασε στην προβλήτα του λιμανιού της Θεσσαλονίκης όπου θα γινόταν η φωτογράφηση, στην ώρα του. Δεν αποχωρίζεται την Go Pro κάμερα του. «Μέσα από τον φακό της ο κόσμος φαίνεται καλύτερος», λέει. Είναι μόλις είκοσι χρονών, κι όμως λατρεύει να διηγείται ιστορίες από την ζωή του σαν αυτές που ανεβάζει στο site του, «weregoingpro.com». Είναι νέος, ωραίος και έχει πολύ χιούμορ. Μόλις φτάνει μας προειδοποιεί «Είμαι παρθένος στις συνεντεύξεις και θέλω να μου φερθείτε με τρυφερότητα». Παραδέχεται πως κρύβει το επίθετο του. Όχι γιατί δεν είναι περήφανος για τον πατέρα του αλλά γιατί δεν θέλει οι άνθρωποι που γνωρίζει να του φέρονται με προκατάληψη. Κι όμως, δεν χρειάζεται! Όταν το γνωρίσεις καλύτερα, ξεχνάς πως τον λένε Σερβετά και τον φωνάζεις απλά Βασίλη!

    Screenshot (1)

    1. Πως πήρες την απόφαση να σπουδάσεις δημοσιογραφία;

    Μου αρέσει πάρα πολύ να γράφω. Αυτό και μόνο. Έγραφα από μικρός και θεώρησα πως η αγάπη μου για το γράψιμο είναι συναφής με την δημοσιογραφία. Δεν μπήκα στην σχολή επειδή είχα στο μυαλό μου να ασχοληθώ με την τηλεόραση, το ραδιόφωνο ή τις εφημερίδες. Την απόφαση την πήρα στην Β’ Λυκείου, σε ένα σεμινάριο επαγγελματικού προσανατολισμού. Ενόψει του μαθήματος, έκανα ένα τεστ για το καταλληλότερο επάγγελμα και μου έβγαλε σαν πρώτη επιλογή το επάγγελμα του δημοσιογράφου και σαν δεύτερη επιλογή αυτό του ραδιοφωνικού παραγωγού. Μάλλον με επηρέασε περισσότερο απ’ ότι ήθελα να πιστέψω.

                2. Τι θα ήθελες να κάνεις στον χώρο των media; Με τι θα ήθελες να ασχοληθείς;

    Πραγματικά, δεν έχω κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μου. Το ραδιόφωνο με μαγεύει. Άλλωστε, είναι η μεγάλη αγάπη του μπαμπά μου. Είναι πολύ όμορφο το δέσιμο του παραγωγού με τον ακροατή. Θα ήθελα να κάνω ραδιόφωνο, κάποια στιγμή στο μέλλον. Έχει κάτι πολύ γοητευτικό. Και τηλεόραση θα έκανα, αν επρόκειτο για κάτι που με ενδιαφέρει.

    1. Τι θα έκανες στην τηλεόραση;

    Θα ήθελα να κάνω κάτι παρείστικο. Όλοι ζηλεύουν το World Party που κάνει ο Μαυρίδης και ο Τανιμανίδης. Θα μου άρεσε πολύ να κάνω μια τέτοια εκπομπή. Δεν ανήκω σε αυτούς που κακολογούν την τηλεόραση.  Γενικά, βλέπουμε τηλεόραση σπίτι. Πιστεύω πως υπάρχουν πολλά αξιόλογα πράγματα να δεις αλλά και να κάνεις στην μικρή οθόνη. Κάθε εκπομπή έχει την δική της μαγεία.

    1. Είσαι διατεθειμένος να κάνεις συμβιβασμούς;

    Όλοι χρειάζεται να κάνουμε συμβιβασμούς. Σήμερα, είναι τέτοια η κατάσταση που δεν γίνεται να μην κάνεις συμβιβασμούς. Βέβαια κι αυτό έχει τα όρια του. Δεν θα ήθελα να μου πει κανείς τι θα γράψω. Δεν θα ανεχόμουν μια εντολή από «πάνω» να γράψω καλά πράγματα για κάποιον ή κακά για κάποιον άλλο. Θέλω να έχω την δυνατότητα να πω «όχι», όταν κάτι δεν μου αρέσει. Θέλω να έχω την δυνατότητα να πω «Αν με πιέσετε να γράψω ή να πω κάτι που δεν με εκφράζει, θα φύγω.»

    1. Όταν είπες στους γονείς σου ότι θέλεις να ασχοληθείς με τα media, ποια ήταν η αντίδραση τους;

    Ποτέ δεν τους είπα ότι θέλω να κάνω κάτι και μου το απαγόρευσαν. Και ο πατέρας μου και η μητέρα μου ήταν πάντα υποστηρικτικοί σε ότι ήθελα να κάνω. Αν ήξεραν ότι κάτι ήθελα όντως να το κάνω και το είχα πάρει απόφαση, δεν υπήρχε περίπτωση να μου πουν «όχι». Ιδίως ο πατέρας μου δεν προσπαθεί να με προφυλάξει από κάτι. Πιστεύει πως έχω την ωριμότητα και το μυαλό να προφυλαχθώ από μόνος μου. Μου μιλάει βέβαια για τις δυσκολίες. Μου λέει πως το παραμικρό που θα πεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον σου. Αλλά θεωρεί ότι έχω το μυαλό για να μην φέρνω τον εαυτό μου σε δύσκολη θέση. Από εκεί και πέρα αν θέλει κάποιος να σε φέρει σε δύσκολη θέση, θα το κάνει. Αν θέλει κάποιος να πάρει μια λέξη που είπες και να σε χτυπήσει, θα το κάνει.

    1. Όταν σε πήρα τηλέφωνο για την συνέντευξη, ποιες ήταν οι πρώτες σκέψεις που πέρασαν από το μυαλό σου; Τα πρώτα συναισθήματα; Σου φάνηκε παράξενο;

     

    Ήμουν επιφυλακτικός. Μην ξεχνάς πως με πέτυχες σε μια παραλία της Πελοποννήσου, να κάνω μπάνιο. Άλλωστε, είναι η πρώτη μου συνέντευξη. Βέβαια, είναι πολύ θετικό να βλέπεις ότι για κάποιο λόγο -όποιος κι αν είναι αυτός ο λόγος- σε παίρνει κάποιος τηλέφωνο και σου λέει πως θέλει να σε γνωρίσει και να μάθει πράγματα για σένα. Σημαίνει πως κάτι που κάνεις άρεσε. Με κολακεύει και με τιμά.

    1. Η δημοσιότητα σε φοβίζει;

    Θα έπρεπε να με φοβίζει. Είμαι σίγουρος πως στον χώρο που επέλεξα να κινούμε και με τον οποίο επέλεξα να ασχοληθώ δεν γίνεται να είσαι κρυμμένος. Δεν γίνεται να μην βγαίνεις προς τα έξω. Δεν γίνεται να μην εκτίθεσαι. Όταν επιλέγεις να ασχοληθείς με την δημοσιογραφία δεν γίνεται να μένεις κλεισμένος στο σπίτι σου. Πρέπει να ξέρεις τι συμβαίνει γύρω σου. Πιστεύω πως η δημοσιότητα είναι κάτι καλό αλλά πρέπει να το προσέχεις. Να προσέχεις μην υπεκτεθείς. Να προσέχεις μην πεις περισσότερα από όσα πρέπει. Να προσέχεις μην πεις κάτι με λάθος τρόπο. Όσον αφορά εμένα, θεωρώ πως ίσως υπάρχουν άνθρωποι που θα πιαστούν από μία μου λέξη και θα προσπαθήσουν να με εκθέσουν. Αυτό το ενδεχόμενο θα με στεναχωρήσει. Αν κάποιος ψάχνει αφορμή για να σε κακολογήσει, σίγουρα θα βρει κάτι. Το έχω καταλάβει και μέσα από το διαδίκτυο, από κάποια κακόβουλα σχόλια που γράφονται χωρίς αιτία και αφορμή.

    1. Είσαι πολύ νέος άνθρωπος. Μόλις 20 χρονών. Τι βλέπεις να αλλάζει σε σένα, μέρα με την μέρα, μετά την ενηλικίωση;

    Πιστεύω ότι από τα δεκαοκτώ και μετά είναι χρονιές που κάθε μέρα είσαι αρκετά διαφορετικός σε σχέση με ότι ήσουν την προηγούμενη. Το βλέπω στον εαυτό μου και στους φίλους μου. Εγώ πλέον προσπαθώ να στρέφω την προσοχή μου στους καλύτερους ανθρώπους της ζωής μου. Στους ανθρώπους που ξέρω πως μπορώ να στηριχτώ. Από τις ερωτικές και τις φιλικές σχέσεις, είδα  πως λίγοι είναι οι άνθρωποι που θα είναι εκεί όταν τους χρειαστείς, όταν θα έρθει η δύσκολη στιγμή. Πάντα ήμουν επιφυλακτικός με τους ανθρώπους και λόγω επιθέτου και λόγω ιδιοσυγκρασίας. Είμαι καχύποπτος γιατί ξέρω καλά πως, όχι όλοι, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι σε πλησιάζουν γιατί θέλουν να κερδίσουν κάτι από σένα.  Πράγματι, στην ζωή μου με πλησίασαν άνθρωποι γιατί νόμιζαν πως θα κερδίσουν κάτι από εμένα λόγω επιθέτου. Παρόλα αυτά, έχω μια βαθιά ανάγκη να πιστέψω στο άνθρωπο. Πολλές φορές πέφτω έξω. Είμαι αυστηρός με τους ανθρώπους. Περιμένω πολλά αλλά και δίνω πολλά.

    1. Ακούγονται πολλά στερεότυπα για τα μοναχοπαίδια. Είσαι κακομαθημένος; Θέλεις πάντα να γίνεται το δικό σου;

    Το μόνο κακό στο ότι είμαι μοναχοπαίδι είναι πως δεν έχω αδέλφια. Ο δεσμός αυτός είναι ο πιο δυνατός. Έχω ένα δέσιμο με αδελφικούς μου φίλους που τους ξέρω από πολύ μικρή ηλικία αλλά το αδελφικό δέσιμο είναι κάτι που δεν το έχω και μπορώ να σου πω πως το ζηλεύω. Όταν είσαι μικρός δεν θέλεις να έχεις αδέλφια γιατί πρέπει να μοιράζεσαι τα πράγματα σου, την αγάπη των γονιών σου και τον χώρο σου αλλά μεγαλώνοντας έχεις μια σχέση που κρατάει για μια ζωή. Αυτό μου λείπει. Οφείλω να ομολογήσω πως επειδή είμαι μοναχοπαίδι με ζορίζει το «όχι» σαν απάντηση. Δεν τα πάω καλά με την άρνηση και την απόρριψη. Δεν θα έλεγα όμως πως είμαι κακομαθημένος. Οι γονείς μου δεν με μεγάλωσαν με λάθος πρότυπα. Ήταν πολύ αυστηροί μαζί μου εκεί που έπρεπε. Ειδικά, ο πατέρας μου. Εκείνος θα θύμωνε με πράγματα που όταν ήμουν μικρός δεν θα καταλάβαινα. Όμως τώρα συνειδητοποιώ τον λόγο. Ήταν πολύ σωστή η διαπαιδαγώγηση τους. Πιστεύω πως το να γίνεις κακομαθημένος δεν έχει να κάνει με το αν είσαι μοναχοπαίδι αλλά με την ανατροφή που σου δίνουν οι γονείς σου. Θα ήθελα πολύ να έχω αδέλφια. Μακάρι να είχα έναν μικρό αδελφό ή μια μικρή αδελφή. Βέβαια, οι γονείς μου τώρα δεν νομίζω πως το σκέφτονται καθόλου. Τώρα ζουν τον έρωτα τους, κάνουν τις διακοπές τους, έχουν ξεμπερδέψει με αυτά.

    1. Ποια χαρακτηριστικά πήρες από τον κάθε γονιό σου;

    Με τους γονείς μου είχα μια ιδιαίτερη σχέση. Από την μαμά μου, την Έφη, έχω πάρει την τελειομανία της και την τάση της να ψάχνει τα πάντα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Η μαμά μου είναι ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος. Ο τρόπος με τον οποίο μιλάει σου βγάζει μια λαμπρότητα. Ο πατέρας μου δεν μιλάει τόσο πολύ, όπως κι εγώ. Θα σκεφτώ πολύ πριν ανοίξω το στόμα μου. Ο πατέρας μου αναγκάστηκε να το κάνει αυτό επειδή είναι ένα δημόσιο πρόσωπο κι ότι κι αν πει μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον του. Μου έχει διδάξει πριν πω το οτιδήποτε να βουτάω την γλώσσα μου στο μυαλό μου. Δεν πιστεύω πως υπάρχει κάτι σημαντικότερο από το σκέφτεσαι πριν μιλήσεις. Επίσης, από εκείνον έχω πάρει το χιούμορ μου αλλά και πως είμαι λίγο οξύθυμος κάποιες φορές.

    1. Τρέλες κάνεις στην ζωή σου; Ξεπερνάς ποτέ τα όρια;

    Να σου πω την αλήθεια δεν κάνω τρέλες. Δεν είμαι των άκρων. Τα πιο τρελά πράγματα τα κάνω με τους φίλους μου. Κάποτε είχα δημιουργήσει με έναν φίλο τον «σωστό καφέ». Πίναμε καφέ σε διαφορετικά μέρη που άξιζε να γνωρίσεις, βγάζαμε μια selfie και εγώ έγραφα ένα κείμενο για την εμπειρία μας. Ήπιαμε «σωστό καφέ» στο Βατικανό, στο πύργο του ΟΤΕ, μέσα στον Λευκό Πύργο μέχρι και στην Ρώμη όπου ανεβήκαμε σε μια μεγάλη σκάλα που δεν επιτρεπόταν η είσοδος και παραλίγο να μας συλλάβουν.

    1. Για κοπέλα έχεις κάνει καμιά τρέλα;

    Μια τρέλα που είχα κάνει, για τα δικά μου δεδομένα, ήταν όταν πέρσι μετά από μια έξοδο, στις εφτά το πρωί, αποφάσισα ότι ήθελα να ξαναπροσπαθήσω να τα βρω με την πρώην κοπέλα μου. Πήρα το αμάξι και οδήγησα μέχρι την Χαλκιδική για να την πάρω τηλέφωνο και να της ζητήσω να κατέβει κάτω να μιλήσουμε. Δεν είμαστε ακόμα μαζί αλλά δεν μετανιώνω που το έκανα.  Δεν ξέρω αν κάνω τρέλες αλλά σίγουρα είμαι παρορμητικός.

    1. Έχεις κι ένα site, το «weregoingpro.com». Πως αποφάσισες να φτιάξεις την δική σου σελίδα;

    Πριν τέσσερεις μήνες έφτιαξα το site. Έχω μια κάμερα Go pro με ευρυγώνιο φακό και βγάζω φωτογραφίες που δημοσιεύω στο site μαζί με κείμενα μου. Αγαπάω πολύ αυτό το site. Δίνω σώμα και ψυχή μιας και το διαχειρίζομαι μόνος μου. Ανεβάζω δύο νέα κείμενα την βδομάδα. Το  site είναι η κύρια ασχολία μου και ευελπιστώ πως ό, τι κι αν κάνω στο μέλλον θα το συνεχίσω παράλληλα.

    1. Για ποια θέματα επιλέγεις να γράψεις;

    Επειδή γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Θεσσαλονίκη, γράφω κυρίως για την πόλη μου. Τα κείμενα μου είναι κυρίως χιουμοριστικά. Αυτό μου αρέσει να κάνω. Μου αρέσει να φωτογραφίζω εντυπωσιακά τοπία. Άλλωστε, το site έχει υπότιτλο «capturing the wild world». Η Go Pro βοηθάει στο να απαθανατίζεις εντυπωσιακά τοπία χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία. Το site βασίζεται στην πεποίθηση μου πως κάθε άνθρωπος και κάθε μέρος έχει μια μοναδική ιστορία να σου διηγηθεί. Οι ιστορίες δεν τελειώνουν ποτέ. Κάθε φορά που ο πατέρας μου ετοιμάζει ένα καινούργιο ημερολόγιο λέει «Τι θα γράψω πάλι;» και τότε θυμάται τα λόγια του Σαββόπουλου «κι όλο λέω, τέλειωσα, τραγούδια πια δε βρίσκω, και να που πάλι βγάζω δίσκο.». Είναι μεγάλη αλήθεια αυτό. Ποτέ δεν τελειώνουν οι ιδέες. Φτάνει να έχεις το μεράκι και το κουράγιο να τις διηγηθείς.

    1. Αν είχες μόνο ένα κλικ, τι θα επέλεγες να φωτογραφήσεις στην Θεσσαλονίκη;

    Δύσκολη ερώτηση… Θα φωτογράφιζα την παραλία. Από την Αριστοτέλους μέχρι τον Λευκό Πύργο. Αυτή είναι και η κεντρική φωτογραφία στο site μου. Μια τέτοια φωτογραφία αρκεί για να περιγράψεις την Θεσσαλονίκη. Νομίζω πως είναι η πιο αντιπροσωπευτική της πόλης.

    1. Τον πατέρα σου τον ακολουθείς; Θα διαβάσεις τα ημερολόγια του, θα τον ακούσεις στο ραδιόφωνο, θα τον δεις στην εκπομπή;

    Εννοείται πως τον ακολουθώ. Τον παρακολουθώ σε όλα. Διαβάζω πάντα τα ημερολόγια του και βλέπω κάθε εκπομπή των «Ράδιο Αρβύλα». Στο ραδιόφωνο όταν έχω την ευκαιρία θα τον ακούσω. Δηλαδή, στο αυτοκίνητο όταν οδηγώ, τον πατέρα μου θα ακούσω. Ο πατέρας μου είναι αυτός που βλέπεις. Χωρίς να τον έχεις γνωρίσει τον ξέρεις. Είναι μαγευτικό! Όταν βλέπω τον πατέρα μου στο «Ράδιο Αρβύλα» είναι ο ίδιος που είναι στο σπίτι. Ξέρω τι θα πει στην εκπομπή πριν ακόμη το πει. Τον σταματάνε άνθρωποι στον δρόμο και είναι διαχυτικοί μαζί του και τον αγαπάνε γιατί τον ξέρουν χρόνια. Για κάποιον θα μπορούσε να είναι εκνευριστικό αλλά ο πατέρας μου το εκτιμάει. Έχει ένα τρομερό δέσιμο με τους ακροατές του. Τους ξέρει με το μικρό τους όνομα γιατί τον ακολουθούν χρόνια.

    1. Σε ενοχλεί όταν τρώτε κάπου οικογενειακά και σας διακόψει κάποιος για να μιλήσει στον πατέρα σου;

    Όχι, δεν με ενοχλεί καθόλου. Είμαι περήφανος για τον πατέρα μου. Όχι γιατί είναι γνωστός αλλά γιατί ο κόσμος τον αγαπάει. Με ενθουσιάζει ότι θα τον κοιτάξουν στα μάτια και θα του πουν ότι όταν ήταν στο νοσοκομείο ή σε μια δύσκολη στιγμή τους έκανε να γελάνε με τα αστεία του. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή. Είμαι πολύ περήφανος για εκείνον. Ποτέ δεν είχαμε την κλασσική σχέση πατέρα-γιού. Ποτέ δεν είχαμε τις διαφορές μας. Απλά όταν ένας άνθρωπος βρίσκεται στην καθημερινότητα σου, δεν του λες κάθε μέρα πόσο τον αγαπάς. Κάποια πράγματα εννοούνται αλλά δεν σημαίνει πως δεν χρειάζεται να τα πεις.

    1. Σε ενοχλεί, όταν λες το επίθετο σου, να σε ρωτούν αν είσαι ο γιός του Σερβετά;

    Το κρύβω το επίθετο μου. Όχι γιατί ντρέπομαι για τον πατέρα μου. Είναι φανερό από όσα σου είπα. Αλλά γιατί φοβάμαι πως ένας ανόητος θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί αυτό το επίθετο. Με εκνευρίζει να έχουν για μένα μια συγκεκριμένη εικόνα επειδή είμαι γιος ενός γνωστού ανθρώπου. Συνήθως, λένε θα είναι κακομαθημένος, θα έχουν πάρει τα μυαλά του αέρα κι άλλα τέτοια. Δεν θέλω να είναι οι άνθρωποι προκατειλημμένοι απέναντι μου. Είμαι περήφανος που είμαι ο γιός του πατέρα μου αλλά μ’ αρέσει να με αντιμετωπίζουν γι’ αυτό που είμαι. Γιατί είμαι ο Βασίλης. Κι όχι γιατί είμαι ο γιός του Γιάννη.

    1. Επειδή έχεις επιλέξει να ασχοληθείς με τα media, φοβάσαι ότι αν πετύχεις κάποια πράγματα σε αυτό τον χώρο θα πούνε «Έλα μωρέ, αφού είναι ο γιός του Σερβετά.»;

    Είναι αναπόφευκτη η σύγκριση. Πράγματι φοβάμαι αυτό που περιγράφεις. Σε αυτό τον χώρο χρειάζεσαι μια πόρτα για να μπεις. Αυτή η πόρτα μπορεί να ανοίξει με χίλιους τρόπους. Δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη πως θα με βάλει κάπου ο πατέρας μου. Αυτή η δουλειά δουλεύει με γνωριμίες. Θα γνωρίσεις ανθρώπους που θα σου δώσουν μια ευκαιρία. Αν δεν είσαι καλός, δεν θα κάτσεις δεύτερη μέρα πουθενά. Αν είσαι κακός στην δουλειά σου, κανείς δεν θα νοιαστεί για το ότι είσαι ο γιος του Σερβετά. Δεν έχει καμία σημασία.

    1. Ξέρω ότι πηγαίνεις συχνά στο στούντιο γυρισμάτων των «ράδιο αρβύλα» και παρακολουθείς backstage. Τι έχεις μάθει από εκεί;

    Έχω μάθει και έχω καταλάβει πόση πολύ δουλειά χρειάζεται για να βγει στον αέρα μια εκπομπή. Πόσοι άνθρωποι κρύβονται πίσω από αυτούς τους τέσσερεις που βγαίνουν στον αέρα. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν κοιμούνται για να βγει αυτή η εκπομπή. Δεν θα ξεχάσω ένα περιστατικό στο οποίο βρέθηκα μπροστά. Το στούντιο βρίσκεται έξω από την Θεσσαλονίκη ενώ τα γραφεία στεγάζονται μαζί με τον imagine στην Καλαμαριά. Ενώ παιζόταν λοιπόν η εκπομπή live κατάλαβαν πως έλειπε μια κασέτα που χρειαζόταν οπωσδήποτε. Ένας άνθρωπος της εκπομπής έπρεπε να διανύσει την απόσταση από τα γραφεία στο στούντιο, στον μισό χρόνο για να φέρει την κασέτα και να παιχτεί στην ώρα της. Υπάρχουν χίλια δύο προβλήματα, τα οποία αφανείς ήρωες καλούνται να ξεπεράσουν. Τους θαύμασα αυτούς τους ανθρώπους. Αυτοί οι άνθρωποι δίνουν κάθε μέρα εξετάσεις.

    1. Με τον πατέρα σου θα συνεργαζόσουν;

    Ενδεχομένως, ναι! Αν παρουσιαστεί η ευκαιρία θα συνεργαζόμουν με τον μπαμπά μου. Θα προέκυπτε κάτι ιδιαίτερο.

    1. Το ότι έβλεπες τον μπαμπά σου στην τηλεόραση, τον άκουγες στο ραδιόφωνο και διάβαζες τα βιβλία του, πιστεύεις πως σε επηρέασε στην επιλογή σου να ασχοληθείς με τα media;

    Υποσυνείδητα, σίγουρα, με επηρέασε. Από πολύ μικρή ηλικία έβλεπα τον μπαμπά μου στην τηλεόραση. Θυμάμαι ένα αστείο περιστατικό που έβλεπα «Αμάν τα καθάρματα» και άρχισα να κλαίω γιατί είπαν τον μπαμπά μου κάθαρμα. Επίσης, αναρωτιόμουν πως ήταν σε δύο μέρη ταυτόχρονα κι άλλα τέτοια.

    1. Ξέρω πως έχεις μια ιδιαίτερη σχέση με τον Αντώνη Κανάκη; Τι σας ενώνει;

    Τον Αντώνη, τον ξέρω σαν συνεργάτη του πατέρα μου. Απλώς ο Αντώνης δεν έχει παιδία. Και επειδή ο πατέρας μου είναι πρώτα οικογενειάρχης και μετά επιχειρηματίας, όλη την ώρα με έχει στο κεφάλι του, με αναφέρει και με παίρνει σε πολλές υποχρεώσεις μαζί του. Ήμουν μια φιγούρα γιού για τον Αντώνη. Για αυτό έχουμε αυτή την ιδιαίτερη σχέση. Είναι μεγάλη προσωπικότητα ο Αντώνης Κανάκης. Κι αυτό δεν μπορείς να το αρνηθείς είτε τον συμπαθείς είτε όχι. Απλώς επειδή εγώ τον γνώρισα σε πολύ μικρή ηλικία τον φώναζα «θείο» Αντώνη. Ο πατέρας μου μού έχει διηγηθεί ιστορίες τελειομανίας με τον Αντώνη. Η τελειομανία είναι συστατικό της επιτυχίας. Επίσης, μου έχει μάθει πολλά πράγματα για την μουσική. Όταν έκανε εκπομπή στο ραδιόφωνο πολλά ακούσματα μου ήταν επηρεασμένα από την μουσική που έπαιζε.

    ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΒΟΥΤΣΑΣ

    ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΑΔΙΤΣΗΣ (SOTNATION.COM)

    Και μην ξεχνάς! Κάνε like, subscribe και follow. Social media keep us closer!

    l

     

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *